Leven uit verwachting

Leven vanuit verwachting — wat betekent dat eigenlijk, en hoe ziet dat er concreet uit in het dagelijks leven? 

Wij leven in de zalige hoop waarmee wij de Here Jezus verwachten.

In deze boodschap ga ik daarop in. 

Bekijk de video hieronder: een opname uit de Koningkerk in Haarlem, 21‑06‑2026.

‘Doch dit ene mag u niet ontgaan, geliefden, dat één dag bij de Here is als duizend jaar en duizend jaar als één dag. De Here talmt niet met de belofte, al zijn er, die aan talmen denken, maar Hij is lankmoedig jegens u, daar Hij niet wil, dat sommigen verloren gaan, doch dat allen tot bekering komen.’ (2 Petrus‬ ‭3‬:‭8‬-‭9‬).

De bruiloft van het Lam: 'Wie is de bruid?' (Openbaring 19:6-10)

Illustratie Jos Vanspauwen. Copyright HZ.

Wie is de bruid van het Lam? Dit is een Bijbels onderwerp waar door diverse profetie-experts verschillend over wordt gedacht. Sommigen denken aan Israël, anderen aan de Gemeente. Voor beide visies valt het één en ander te zeggen. Duidelijk is in ieder geval dat de bruid van het Lam het Nieuwe Jeruzalem is (Openbaring 21:2; 9-10). En dat na de val van Babel de bruiloft van het Lam zal plaatsvinden.

We lezen in het Oude Testament verschillende uitdrukkingen die God voor Zijn oude verbondsvolk Israël gebruikt, bijvoorbeeld: zoon, schapen, wijnstok, bruid, koninkrijk en priesters (Exodus 4:23; 19:6; Ezechiël 34:11; Jesaja 62:5; Psalm 80:9). Het één sluit het ander niet uit. Israël is het allemaal. Zo vinden we in het Nieuwe Testament ook allerlei beelden van de Gemeente, bijvoorbeeld als: kudde, één Lichaam, Gods tempel, zonen van God, levende stenen en bruid (Handelingen 20:28; Romeinen 12:4; 1 Korintiërs 3:16; Galaten 3:26; 1 Petrus 2:5; Efeziërs 5:22-32). En ook voor de Gemeente geldt dat het één het ander niet uitsluit.
Duidelijk is toch wel dat Gods heilsplan met de Gemeente anders is dan met Israël. Immers, de Gemeente is een organisme, die geroepen en vergaderd is uit allerlei volken en talen. Haar bestemming is in de hemel (Efeziërs 1:3). Maar Israël is een land, een volk, met een eigen taal. En heeft een aardse bestemming, in het toekomstige Vrederijk (Jesaja 60:21).

Wees waakzaam en gereed

Naar de gelijkenis van de wijze en de dwaze maagden. 

De Heere Jezus sprak regelmatig in gelijkenissen, dat deed Hij om geestelijke waarheden duidelijk te maken. Zo wordt de gelijkenis over de tien maagden met een Joodse bruiloft vergeleken (Mattheüs 25:1-13). Extra nadruk ligt hierbij op waakzaamheid en gereedheid van de maagden, bij het wachten op de komst van de bruidegom.

De meeste Bijbeluitleggers zijn het er wel over eens, dat deze gelijkenis betrekking heeft op de wederkomst van Christus. Verschillend wordt er gedacht over wie de tien maagden uitbeelden. Sommigen menen bijvoorbeeld dat wij in de vijf wijze maagden de bruid van Christus moeten zien.

Wie zijn de tien maagden?
Volgens deze zienswijze wordt de helft van de gelovigen (de wijze maagden) bij Jezus’ komst opgenomen (1 Thessalonicenzen 4:13-18). De naamchristenen (de dwaze maagden) blijven achter, omdat zij wereldgelijkvormig zijn. Duidelijk is dat de Bijbel ons aanspoort Zijn komst te verwachten. Bekering van boze werken en leven uit verwachting zijn hierin onlosmakelijk met elkaar verbonden (Titus 2:11-15).
De vraag is echter tot wie de Heere Jezus Zich in de gelijkenis richt. Het gaat mijns inziens niet over de gelovigen, die tot de gemeente behoren. De tien maagden zijn namelijk een beeld van het Joodse volk, aan het einde van de grote verdrukking. Dan is het geestelijk gezien middernacht. Vervolgens komt Christus als Bruidegom terug en zien wij dat alleen de wijze maagden tot het bruiloftsfeest mogen toetreden.

De Messiaanse tempel Het visioen van de nieuwe tempel en haar beek - (Ezechiël deel 4)

Illustratie door architect R. Reinders

In het boek Exodus vinden we de uiteenzetting van de tabernakel. Dit was destijds Gods heiligdom, te midden van een nomadenvolk in de woestijn. Het ontwerp hiervan werd aan Mozes getoond, toen hij veertig dagen met God op de berg Sinaï verbleef (Exodus 25-31). Het profetische Woord geeft ons ook een duidelijke uiteenzetting van een nieuw tempelcomplex, in het Messiaanse rijk (Ezechiël 40-48).

Dit zal een groot en modern gebouw vlakbij de stad Jeruzalem zijn. Van die nog te bouwen tempel sprak de Here Jezus indirect een profetische waarheid, toen Hij de handelaren van het tempelplein verdreef: ‘Staat er niet geschreven, dat mijn huis een bedehuis zal heten voor alle volken? Maar gij hebt het tot een rovershol gemaakt’ (Markus 11:17-18, vgl. Jesaja 56:6-7). In de toekomst zal de nieuwe tempel voor alle volken de allerheiligste plek op aarde zijn (Jesaja 2:2-5 en Haggai 2:8). Bijzonder is dat de Messiaanse tempel in opdracht van de Messias gebouwd wordt (Zacharia 6:12-15). Tijdens het millennium zal dit gebouw zich op de top van de berg bevinden en verheven zijn boven alle bergen en heuvelen op aarde.
De Messiaanse tempel is de vierde tempel. Deze moeten we niet verwarren met de derde tempel, tijdens de grote verdrukking (Daniël 9:27, Mattheüs 24:15, 2 Thessalonicenzen 2:4 en Openbaring 13).

De oorlog van Gog en Magog - De eerstvolgende gebeurtenis op Gods profetische kalender? - (Ezechiël deel 3)

Bij het bestuderen van Bijbelse profetie over de eindtijd, behoren Ezechiël 38 en 39 tot de moeilijkste hoofdstukken. Er kunnen vragen komen over wie of wat Gog nu precies is. En wat velen bezighoudt is wanneer deze vreselijke oorlog nu daadwerkelijk plaatsvindt. 

Onder degenen die menen dat Gods plannen met Israël zijn afgedaan, blijven het slechts gesloten hoofdstukken; zij weten er ten diepste geen raad mee.

Duidelijk is volgens veel profetie-uitleggers dat Ezechiël 38 en 39 samen een tweeluik vormen en nog onvervulde profetie is. Dit zal uiteindelijk op iets geweldigs uitlopen, op iets dat blijvend is voor Gods verbondsvolk Israël: ‘En Ik zal Mijn aangezicht niet meer voor hen verbergen, …’ (Ezechiël 39:29a).

Wat of wie is Gog?
Na de boodschap over het dal van de doodsbeenderen en de hereniging van Juda en Israël (Ezechiël 37), krijgt de profeet opnieuw een boodschap: ‘Mensenkind, richt uw aangezicht tegen Gog in het land Magog, de grootvorst van Mesek en Tubal; profeteer tegen hem, en zeg: zo zegt de Here HERE: zie, ik zál u, Gog, grootvorst van Mesek en Tubal!’ (Ezechiël 38:1-2). De NGB’51 en de HSV vertaalden ‘Ros’ met ‘grootvorst’ en ‘oppervorst’. Hij is de belangrijkste leider/aanvoerder van een militaire coalitie tegen Israël. De naam van deze vorst is Gog en hij komt uit het land Magog. Het lijkt dus om een aards persoon te gaan (1).
Veel Bijbelwetenschappers menen echter dat ‘grootvorst’ vertaald moet worden met: ‘vorst van Ros’. Zo hebben de Willibrord vertalers (1995) het ook vertaald. Dan is Ros meer dan een titel. Het is een eigennaam van een specifiek geografisch gebied, namelijk Rusland: ‘Mensenkind, richt uw blik naar het land Magog, naar Gog, de vorst van Ros, Mesek en Tubal. Profeteer tegen hem: “Zo spreekt de Heer GOD: Ik kom op u af, Gog, vorst van Ros, Mesek en Tubal”’ (vers 2-3, WV). 

Eén volk, één Koning en één Herder - De hereniging van Juda en Israël - (Ezechiël deel 2)

In dit artikel staan we stil bij het tweede deel van Ezechiël 37. Daarin voorzegt de Here God dat Juda en Israël als één natie zullen terugkeren naar het beloofde land (vers 15-28). De profeet Ezechiël beeldt dit uit door middel van een symbolische handeling. Hij moest twee stukken hout nemen en die in zijn hand tot één stuk hout samenvoegen, want Juda en Israël zullen in de toekomst herenigd worden tot één koninkrijk.

Oorspronkelijk bestond Israël uit twaalf stammen. Het kende ten tijde van koning Salomo een grote bloeitijd. Door zijn ongehoorzaamheid en ontrouw aan God werd het koninkrijk na zijn dood gesplitst, in een tien- en tweestammenrijk (931 v. Chr.). Wat zijn zoon Rechabeam overhield, waren Juda en Benjamin (1 Koningen 11 en 12). In 721 v. Chr. werd het tienstammenrijk in ballingschap weggevoerd naar Assyrië en in 605 v. Chr. het tweestammenrijk naar Babel (Daniël 1:1-2). Sinds die tijd is de regering op de troon van David onderbroken. De Bijbel noemt die periode ‘de tijden der heidenen’ (Lukas 21:24). In Daniël 2 wordt dit symbolisch uitgebeeld door een imposant statenbeeld.
Het gehele huis van Israël is sinds hun ballingschap in Babel, tot op de dag van vandaag, nog nooit teruggekeerd naar Israël. De terugkeer onder koning Kores, Ezra en Nehemia was slechts een voorvervulling. Ook tijdens Jezus’ bediening op aarde, waren de meeste Joden en Israëlieten nog steeds buiten Israël woonachtig.

De Joodse verwachting van de Messias

De verwachting van de geestelijke leiders in Israël was toen, dat de Messias het juk van Rome zou verbreken en de verstrooiden zou terughalen. De Here Jezus heeft dit toen niet gedaan, daarom wilden zij Hem niet als Messias aannemen. Maar zij waren verblind voor Gods soevereine plan, dat Hij eerst als laatste en volmaakte zondebok moest sterven (Jesaja 53 en Genesis 22:14). Een heilig verzoenoffer, voor iedereen en voor altijd (Hebreeën 8-9).
Wie Gods Woord recht snijdt en kennis heeft van Bijbelse profetie, heeft een zekere hoop en verwachting. Bij Jezus’ wederkomst als Koning zal Hij het koningschap voor Israël herstellen. In Handelingen 3 bevestigt Petrus dit krachtig: ‘Hem moest de hemel opnemen tot de tijden van de wederoprichting aller dingen, waarvan God gesproken heeft bij monde van Zijn heilige profeten, van oudsher’ (vers 21). En Jakobus zegt in hoofdstuk 15 dat God Zelf de vervallen hut van David zal herbouwen, en dat Hij dit zal doen in en door Christus, de Messias (vers 16).

De herrijzenis van Israël - Het visioen van de dorre doodsbeenderen - (Ezechiël deel 1)

"En Hij zeide tot mij: Mensenkind, kunnen deze beenderen herleven?" 

Ezechiël 37:1-14 is een boeiend en indrukwekkend visioen. Daarin ziet de profeet een dal dat bezaaid ligt met dorre doodsbeenderen. Over de uitleg hiervan is helaas veel verwarring ontstaan. Sommigen zijn het spoor geheel bijster. Maar dat is nergens voor nodig, omdat de Here God Zelf aan de profeet het visioen verklaart. Door te lezen wat er staat, kan dit door iedereen begrepen worden.

Sommigen betrekken het visioen op de wereldwijde gemeente. Men preekt en claimt van een geestelijk ontwaken van christenen in de eindtijd. Dit visioen gaat volgens hen over een wereldwijde opwekking. Uiteindelijk zullen er super-christenen opstaan die op aarde een geweldig groot geestelijk leger vormen. Ook wel herkenbaar als Joel’s Army, the Manifested Sons en Latter Rain Movement. Volgens deze zienswijze zijn christenen nu al geroepen om als koningen op aarde te regeren (Kingdom Now). Hun roeping en positie wordt door hen geclaimd, bijvoorbeeld door geestelijke oorlogsvoering. Het is een gevaarlijke dwaalleer en tevens een vorm van vervangingstheologie. Daarin is geen ruimte voor Gods heerlijke beloften voor Israël, in het toekomstige Messiaanse rijk, ook wel het duizendjarig rijk of het millennium genoemd (Openbaring 20). De wereldwijde kerk heeft volgens deze zienswijze de plaats van Israël ingenomen. God zet Zijn plan nu voort doormiddel van de kerk. 

De beenderen zijn Israël
Het profetische Woord van God is duidelijk dat Zijn plannen met Israël niet zijn afgedaan, maar slechts zijn uitgesteld (Romeinen 11:25-27). Hij komt daarom zowel met de gemeente (een hemels volk) als met Israël (een aards volk) tot Zijn doel. Daarin is de Zoon van God het Middelpunt als bron van zegen en vervulling (vgl. Romeinen 11:36 en 2 Korintiërs 1:20).
In het visioen van de dorre doodsbeenderen zien wij ten diepte Gods genade voor Israël. Immers, het leek met hen gedaan. Alle hoop was vervlogen, vanwege hun verval in zonde (Psalm 31:11). Maar het komt uiteindelijk allemaal goed, zowel fysiek als geestelijk. Dat de beenderen symbolisch heel Israël uitbeelden, blijkt uit wat de Here God Zelf tot de profeet Ezechiël zegt: 'voorts zeide Hij tot mij: Mensenkind, deze beenderen zijn het gehele huis Israëls…’ (Ezechiël 37:11a).

Daniël - Gods weg met Israël en de volken - Nu te downloaden!

Het boek is hier te downloaden.

In februari 2010 kwamen Dick Stichter en ik met elkaar in contact, door middel van mijn website: dekoningkomt.nl. 

Al snel kwam Dick met het idee om samen een studieboek te gaan schrijven over Daniël. We hebben ons best gedaan om met een toegankelijke verklaring te komen. Het is een geïllustreerde verklaring geworden, met duidelijke tijdlijnen (een uitgave van Het Zoeklicht, september 2012). 

Het boek Daniël geeft ons inzicht over Gods weg met Israël en de volken. Daarin is Christus het Middelpunt in al Gods plannen. Alhoewel aan de profeet Daniël veel werd verklaard, lag er nog wel een bedekking op de profetie, waardoor ook nog veel dingen voor hem verborgen bleven. Zo werd tegen Daniël gezegd: “Maar gij, Daniël, houd de woorden verborgen, en verzegel het boek tot de eindtijd; velen zullen onderzoek doen, en de kennis zal vermeerderen” (12:4). 

Voor de gemeente van Christus (vooral in deze tijd) is dit geheel anders (Openb. 22:16). De Here bemoedigt ons en dringt er op aan om de profetieën te onderzoeken en die te bewaren in ons hart (1 Tess. 5:20 en Openb. 1:3). In tegenstelling tot Daniël werd tegen Johannes gezegd (90-96 n. Chr.): “En hij zeide tot mij: Verzegel de woorden van de profetie van dit boek niet, want de tijd is nabij” (Openb. 22:10). 

We leven in de laatste dagen, want Christus’ komst is aanstaande. Daarom is het zo belangrijk om over de toekomstige dingen te leren. Wie dat doen worden aangespoord om een heilig leven te leiden en Hem oprecht te verwachten. 

Volgens ons is het duidelijk dat we in profetische tijden leven (vgl. Matt. 24). En dat de ganse schepping in al haar delen zucht en in barensnood is (Rom. 8:22). Moeten we daar bang van worden? Nee, maar vooral ook niet onverschillig over doen (1 Tess. 5:4-6). Immers, wij hebben een zalige hoop! Wij verwachten de opname van de gemeente (1 Tess. 1:10 en 1 Tess. 4:16-17). Wat een heerlijke troost (1 Tess. 4:18).

Opname van de gemeente: Bijbelse 'escape'?

Illustratie Jos Vanspauwen. Copyright HZ.

De Opname van de Gemeente komt steeds meer ter discussie te staan. Velen geloven er niet (meer) in. Het is bedroevend dat deze zalige hoop en verwachting door sommigen wordt afgedaan met ‘wishful thinking’.

Anderen noemen de Opname vóór de Verdrukking een ontsnappingstheorie, die slechts bedacht is door mensen. Als liefhebber van het profetische Woord van God raakt het mij diep van binnen dat de ‘zogenaamde’ opname-theorie ook nog eens ‘antisemitisch’ zou zijn.

Het idee van de Opname staat niet in het Woord?

Laat duidelijk zijn dat ‘onze hoop en verwachting’, wat Het Zoeklicht ook altijd heeft verkondigd, geen wishful thinking is. Dat blijkt wel uit de volgende teksten, waarin we lezen over 1. het Vaderhuis, 2. dit sterfelijke bekleed zal worden met onsterfelijkheid, 3. wij Hem op de wolken zullen ontmoeten in de lucht, 4. ‘wij burgers van een rijk in de hemelen’ worden genoemd en 5. de Opname onze zalige hoop is:

De bedelingenleer (Het dispensationalisme)

Nog niet zolang geleden was het ‘dispensationalisme’ populair in de evangelische kringen. De laatste decennia is de belangstelling voor deze leer enorm afgenomen en wordt zelfs door velen verguisd. Begrijpelijk, vanwege de extremen die er uit voortkwamen, maar niet helemaal terecht. Zien we vooral ook niet een toename van allerlei dwaalleringen in de Gemeente? Zou dat misschien komen omdat er bijna geen kennis meer is van de leer van de bedelingen?

Bij het bestuderen van het Woord van God is het belangrijk dat we Schrift met Schrift vergelijken. Als we dat doen, verklaart de Schrift Zichzelf (2 Timoteüs 3:16-17). De meest eenvoudige uitleg is: lezen wat er staat (2 Petrus 1:20). Natuurlijk hebben we daarbij de hulp van de Heilige Geest nodig. Want zonder Gods Geest kunnen we het Woord niet goed verstaan (1 Korintiërs 2:14). Gebed is daarbij nodig. We mogen Hem vragen Zijn Woord te begrijpen en dit ook in praktische zin te verstaan, bijvoorbeeld voor in onze levenswandel (Psalm 119:105). Zo zijn veel gerespecteerde Bijbeluitleggers ervan overtuigd, dat de ‘bedelingenleer’ ons helpt om het Woord in het juiste perspectief te verstaan. Want hoewel ‘Jezus Christus gisteren en heden Dezelfde is’ (Hebreeën 13:8) doet Hij niet altijd dezelfde dingen.

De volmaakte eeuwigheid - Jeep van der Schoot

Het thema van deze video is: De volmaakte eeuwigheid

Deze video gaat over de nieuwe hemel, de nieuwe aarde en het nieuwe Jeruzalem. De Schriftgedeelten hiervoor zijn 2 Petrus 3 en Openbaring 21.

De drie dagen
Er wordt een onderscheid gemaakt tussen drie belangrijke profetische perioden: de 'dag van Christus' (de opname), de 'dag des Heren' (de grote verdrukking en het duizendjarig rijk) en de 'dag Gods' (de volmaakte eeuwigheid na het laatste oordeel).

Troost en het einde van het lijden
De diepe troost die God zal bieden, wordt benadrukt. Hij zal alle tranen afwissen, en zaken als de dood, rouw, geklaag en moeite zullen niet meer bestaan.

De stad Babel in de eindtijd - Openbaring 18-19:1-5

Illustratie Jos Vanspauwen. Arie Kleijne: Jezus komt, blz. 76.

Openbaring 17 gaat over het systeem Babel. Een voor de wereld verborgen systeem dat alle wereldheerschappijen inspireert (vers 1-2). Openbaring 18 gaat over Babel als stad. Babel was gevestigd in het land Sinear aan de grote rivier de Eufraat, ongeveer 75 km ten zuiden van Bagdad in het tegenwoordige Irak. Babel en Jeruzalem zijn vanaf het begin elkaars tegenpolen. Zo wordt in de Schrift de antichrist ‘de koning van Babel’ genoemd (Jesaja 14:4) en is Jeruzalem de stad van de grote Koning (Psalm 48:3; Matteüs 5:35).

In het gebied waar Babel was gelegen, lag eertijds waarschijnlijk de hof van Eden. Hier werd de eerste zonde begaan en begon de afvalligheid en opstand tegen God. Deze locatie had satan als hoofdkwartier gekozen in zijn opstand tegen God. De toren van Babel werd gebouwd en de mens wilde naam maken en voor zichzelf een monument en pronkwerk hebben dat tot aan de hemel moest reiken. Nimrod, ‘een geweldig jager’ en type van de antichrist, bouwde Babel en regeerde over zijn koninkrijk. Enkele bekende koningen en vorsten die Babel als hoofdstad van hun koninkrijk hebben gehad, waren bijvoorbeeld: Nebukadnezar, Kores, Ahasveros en Alexander de Grote.