De herrijzenis van Israël - Het visioen van de dorre doodsbeenderen - (Ezechiël deel 1)

Ezechiël 37:1-14 is een boeiend en indrukwekkend visioen. Daarin ziet de profeet een dal dat bezaaid ligt met dorre doodsbeenderen. Over de uitleg hiervan is helaas veel verwarring ontstaan. Sommigen zijn het spoor geheel bijster. Maar dat is nergens voor nodig, omdat de Here God Zelf aan de profeet het visioen verklaart. Door te lezen wat er staat, kan dit door iedereen begrepen worden.

Sommigen betrekken het visioen op de wereldwijde gemeente. Men preekt en claimt van een geestelijk ontwaken van christenen in de eindtijd. Dit visioen gaat volgens hen over een wereldwijde opwekking. Uiteindelijk zullen er super-christenen opstaan die op aarde een geweldig groot geestelijk leger vormen. Ook wel herkenbaar als Joel’s Army, the Manifested Sons en Latter Rain Movement. Volgens deze zienswijze zijn christenen nu al geroepen om als koningen op aarde te regeren (Kingdom Now). Hun roeping en positie wordt door hen geclaimd, bijvoorbeeld door geestelijke oorlogsvoering. Het is een gevaarlijke dwaalleer en tevens een vorm van vervangingstheologie. Daarin is geen ruimte voor Gods heerlijke beloften voor Israël, in het toekomstige Messiaanse rijk, ook wel het duizendjarig rijk of het millennium genoemd (Openbaring 20). De wereldwijde kerk heeft volgens deze zienswijze de plaats van Israël ingenomen. God zet Zijn plan nu voort doormiddel van de kerk. 

De beenderen zijn Israël
Het profetische Woord van God is duidelijk dat Zijn plannen met Israël niet zijn afgedaan, maar slechts zijn uitgesteld (Romeinen 11:25-27). Hij komt daarom zowel met de gemeente (een hemels volk) als met Israël (een aards volk) tot Zijn doel. Daarin is de Zoon van God het Middelpunt als bron van zegen en vervulling (vgl. Romeinen 11:36 en 2 Korintiërs 1:20).
In het visioen van de dorre doodsbeenderen zien wij ten diepte Gods genade voor Israël. Immers, het leek met hen gedaan. Alle hoop was vervlogen, vanwege hun verval in zonde (Psalm 31:11). Maar het komt uiteindelijk allemaal goed, zowel fysiek als geestelijk. Dat de beenderen symbolisch heel Israël uitbeelden, blijkt uit wat de Here God Zelf tot de profeet Ezechiël zegt: 'voorts zeide Hij tot mij: Mensenkind, deze beenderen zijn het gehele huis Israëls…’ (Ezechiël 37:11a).

Eén volk, één Koning en één Herder - De hereniging van Juda en Israël - (Ezechiël deel 2)

In dit artikel staan we stil bij het tweede deel van Ezechiël 37. Daarin voorzegt de Here God dat Juda en Israël als één natie zullen terugkeren naar het beloofde land (vers 15-28). De profeet Ezechiël beeldt dit uit door middel van een symbolische handeling. Hij moest twee stukken hout nemen en die in zijn hand tot één stuk hout samenvoegen, want Juda en Israël zullen in de toekomst herenigd worden tot één koninkrijk.

Oorspronkelijk bestond Israël uit twaalf stammen. Het kende ten tijde van koning Salomo een grote bloeitijd. Door zijn ongehoorzaamheid en ontrouw aan God werd het koninkrijk na zijn dood gesplitst, in een tien- en tweestammenrijk (931 v. Chr.). Wat zijn zoon Rechabeam overhield, waren Juda en Benjamin (1 Koningen 11 en 12). In 721 v. Chr. werd het tienstammenrijk in ballingschap weggevoerd naar Assyrië en in 605 v. Chr. het tweestammenrijk naar Babel (Daniël 1:1-2). Sinds die tijd is de regering op de troon van David onderbroken. De Bijbel noemt die periode ‘de tijden der heidenen’ (Lukas 21:24). In Daniël 2 wordt dit symbolisch uitgebeeld door een imposant statenbeeld.
Het gehele huis van Israël is sinds hun ballingschap in Babel, tot op de dag van vandaag, nog nooit teruggekeerd naar Israël. De terugkeer onder koning Kores, Ezra en Nehemia was slechts een voorvervulling. Ook tijdens Jezus’ bediening op aarde, waren de meeste Joden en Israëlieten nog steeds buiten Israël woonachtig.

De Joodse verwachting van de Messias

De verwachting van de geestelijke leiders in Israël was toen, dat de Messias het juk van Rome zou verbreken en de verstrooiden zou terughalen. De Here Jezus heeft dit toen niet gedaan, daarom wilden zij Hem niet als Messias aannemen. Maar zij waren verblind voor Gods soevereine plan, dat Hij eerst als laatste en volmaakte zondebok moest sterven (Jesaja 53 en Genesis 22:14). Een heilig verzoenoffer, voor iedereen en voor altijd (Hebreeën 8-9).
Wie Gods Woord recht snijdt en kennis heeft van Bijbelse profetie, heeft een zekere hoop en verwachting. Bij Jezus’ wederkomst als Koning zal Hij het koningschap voor Israël herstellen. In Handelingen 3 bevestigt Petrus dit krachtig: ‘Hem moest de hemel opnemen tot de tijden van de wederoprichting aller dingen, waarvan God gesproken heeft bij monde van Zijn heilige profeten, van oudsher’ (vers 21). En Jakobus zegt in hoofdstuk 15 dat God Zelf de vervallen hut van David zal herbouwen, en dat Hij dit zal doen in en door Christus, de Messias (vers 16).

De oorlog van Gog en Magog - De eerstvolgende gebeurtenis op Gods profetische kalender? - (Ezechiël deel 3)

Bij het bestuderen van Bijbelse profetie over de eindtijd, behoren Ezechiël 38 en 39 tot de moeilijkste hoofdstukken. Er kunnen vragen komen over wie of wat Gog nu precies is. En wat velen bezighoudt is wanneer deze vreselijke oorlog nu daadwerkelijk plaatsvindt. 

Onder degenen die menen dat Gods plannen met Israël zijn afgedaan, blijven het slechts gesloten hoofdstukken; zij weten er ten diepste geen raad mee.

Duidelijk is volgens veel profetie-uitleggers dat Ezechiël 38 en 39 samen een tweeluik vormen en nog onvervulde profetie is. Dit zal uiteindelijk op iets geweldigs uitlopen, op iets dat blijvend is voor Gods verbondsvolk Israël: ‘En Ik zal Mijn aangezicht niet meer voor hen verbergen, …’ (Ezechiël 39:29a).

Wat of wie is Gog?
Na de boodschap over het dal van de doodsbeenderen en de hereniging van Juda en Israël (Ezechiël 37), krijgt de profeet opnieuw een boodschap: ‘Mensenkind, richt uw aangezicht tegen Gog in het land Magog, de grootvorst van Mesek en Tubal; profeteer tegen hem, en zeg: zo zegt de Here HERE: zie, ik zál u, Gog, grootvorst van Mesek en Tubal!’ (Ezechiël 38:1-2). De NGB’51 en de HSV vertaalden ‘Ros’ met ‘grootvorst’ en ‘oppervorst’. Hij is de belangrijkste leider/aanvoerder van een militaire coalitie tegen Israël. De naam van deze vorst is Gog en hij komt uit het land Magog. Het lijkt dus om een aards persoon te gaan (1).
Veel Bijbelwetenschappers menen echter dat ‘grootvorst’ vertaald moet worden met: ‘vorst van Ros’. Zo hebben de Willibrord vertalers (1995) het ook vertaald. Dan is Ros meer dan een titel. Het is een eigennaam van een specifiek geografisch gebied, namelijk Rusland: ‘Mensenkind, richt uw blik naar het land Magog, naar Gog, de vorst van Ros, Mesek en Tubal. Profeteer tegen hem: “Zo spreekt de Heer GOD: Ik kom op u af, Gog, vorst van Ros, Mesek en Tubal”’ (vers 2-3, WV). 

De Messiaanse tempel Het visioen van de nieuwe tempel en haar beek - (Ezechiël deel 4)

Illustratie door architect R. Reinders

In het boek Exodus vinden we de uiteenzetting van de tabernakel. Dit was destijds Gods heiligdom, te midden van een nomadenvolk in de woestijn. Het ontwerp hiervan werd aan Mozes getoond, toen hij veertig dagen met God op de berg Sinaï verbleef (Exodus 25-31). Het profetische Woord geeft ons ook een duidelijke uiteenzetting van een nieuw tempelcomplex, in het Messiaanse rijk (Ezechiël 40-48).

Dit zal een groot en modern gebouw vlakbij de stad Jeruzalem zijn. Van die nog te bouwen tempel sprak de Here Jezus indirect een profetische waarheid, toen Hij de handelaren van het tempelplein verdreef: ‘Staat er niet geschreven, dat mijn huis een bedehuis zal heten voor alle volken? Maar gij hebt het tot een rovershol gemaakt’ (Markus 11:17-18, vgl. Jesaja 56:6-7). In de toekomst zal de nieuwe tempel voor alle volken de allerheiligste plek op aarde zijn (Jesaja 2:2-5 en Haggai 2:8). Bijzonder is dat de Messiaanse tempel in opdracht van de Messias gebouwd wordt (Zacharia 6:12-15). Tijdens het millennium zal dit gebouw zich op de top van de berg bevinden en verheven zijn boven alle bergen en heuvelen op aarde.
De Messiaanse tempel is de vierde tempel. Deze moeten we niet verwarren met de derde tempel, tijdens de grote verdrukking (Daniël 9:27, Mattheüs 24:15, 2 Thessalonicenzen 2:4 en Openbaring 13).